به طور کلی، ماشینهای تست فقط در دو حالت در مورد جهت حرکت (یا اعمال نیرو) عمل میکنند: کشش و فشردهسازی. حالتهای مختلفی که معمولاً مشاهده میشوند-مانند کشش، فشار، خمش، برش، لایهبرداری، پارگی، سوراخکردن و سایش{2}}به انواع خاصی از تنش اعمالشده به نمونه اشاره دارند. در مورد تشخیص و کنترل: در حالی که اینها مفاهیم متمایز هستند، اما جدایی ناپذیر هستند. در یک سیستم خاص تحت شرایط آزمایشی خاص، تابع کنترل معمولاً تنها یک پارامتر خاص را تنظیم می کند (به عنوان مثال، یک تستر کششی الکتریکی سرعت حرکت سکوی آزمایش را کنترل می کند). برعکس، معمولاً چندین پارامتر تشخیص وجود دارد. برای مثال یک تستر کششی الکتریکی معمولاً بار، جابجایی و تغییر شکل را کنترل می کند. کنترل حلقه باز-در مقابل کنترل حلقه بسته-.
محدوده تشخیص و محدوده کنترل
- محدودههای تشخیص: اینها حساسیت اندازهگیری را افزایش میدهند و مشکلات مربوط به استفاده از یک ماشین{0} با ظرفیت بالا برای وزن کردن یا اندازهگیری بارهای کوچک را حل میکنند.
- محدودههای کنترل: این محدودهها برای رسیدگی به الزامات موقعیتیابی دقیق و در عین حال اطمینان از دقت اندازهگیری استفاده میشوند.
رابطه بین محدوده-تقویت و محدوده اندازهگیری خاص
اینها مفاهیم متمایز و در عین حال مرتبط هستند. تقویت دامنه{1} ویژه به پارامتر خاصی از تقویت کننده حسگر اشاره دارد، در حالی که محدوده اندازه گیری به پارامتر مشخصه جهانی خود دستگاه آزمایش اشاره دارد. برای کاربر، مورد دوم از اهمیت عملی برخوردار است، در حالی که مورد اول نیازی به توجه آنها ندارد.